Eenzaam in een latrelatie. Hoe komt dat? En wat kun je er tegen doen? 

Als jij je eenzaam voelt in een latrelatie, dan is dat vooral heel erg verdrietig. Misschien verlang je zoveel meer van een relatie en van het leven. Waarschijnlijk wil je vaker bij je partner zijn en heb je behoefte aan meer aandacht en genegenheid. Het kan zomaar gebeuren dat je drang om meer samen te zijn zich uit in aanklampend of juist mokkend en terugtrekkend gedrag.

Vaak start eenzaamheid in een lat relatie het met de behoefte om meer tijd samen door te brengen. Je vraagt erom bij je partner, maar het kan ook zijn dat je dit niet durft en op andere manieren probeert duidelijk te maken waar je naar verlangt. Misschien hou je je een tijdje groot en wil je niet toegeven dat er iets mist? Je partner is toch ook heel erg gelukkig als hij of zij zich een tijd terug kan trekken in zijn of haar eigen woning. Waarom jij dan niet?

Verwachtingen in lat relaties gaat hand in hand met eenzaam zijn

Je bent eenzaam in een latrelatie omdat jij waarschijnlijk een andere verwachting hebt van een relatie dan je partner. Wellicht heb jij meer behoefte aan genegenheid en nabijheid dan hij of zij. Misschien wil je zelfs niets liever dan gaan samenwonen of zelfs trouwen. Wat maakt nu dat je niet opkomt voor je eigen behoeften en wensen? Ben je bang dat hij of zij de relatie verbreekt als je daadwerkelijk uitspreekt waar jouw behoefte ligt?

De keuze van een lat relatie

Als je eenzaam voelt in een latrelatie, dan is dat vrijwel altijd omdat latten niet jouw keus is. Misschien deed je het in het begin omdat je hoopte dat jullie uiteindelijk wel naar elkaar toe zouden groeien. Je ging er vanuit dat de ander onderweg wel bij zou draaien en ook zou ontdekken dat het veel fijner is om samen te wonen. Maar hoelang duurt het nu al en hoe lang wil je nog wachten? Begrijp me goed: er is niets en dan ook helemaal niets mis met een latrelatie. Maar het moet wel je eigen keus zijn.

Als je aan het latten bent omdat je partner niet anders kan of wil, dan kan dat vroeg of laat tot eenzaamheid leiden. Je doet er dan goed aan om dit bespreekbaar te maken bij je partner. Waarom wil hij of zij niet met je samenwonen? Is er sprake van bindingsangst bij je partner? Heeft hij of zij zoveel ruimte voor zichzelf nodig dat alleen al het idee van samenwonen bij hem of haar al benauwdheid oproept? Als dit zo is, zal deze partner altijd blijven zitten waar hij of zij zit. Daar kan bindingsangst of angst voor verandering of wat dan ook onder liggen. De vraag is wat hij of zij daar mee zou willen doen? Is er erkenning voor jouw behoefte? Wellicht is relatietherapie nodig om bepaalde obstakels te overwinnen.

Eenzaam in een latrelatie? Kom twee keuzes onder ogen.

Maar wat nu als je partner blijft zitten waar hij of zij zit. Als er geen beweging in te krijgen is en je niet doordringt tot de ander. In dat geval heb je twee keuzes die je onder ogen zult moeten komen. De eerste keuze is leven met eenzaam zijn in een lat relatie. Je houdt zoveel van je partner dat je je eigen behoefte aan samenwonen opoffert ten gunste van het in stand houden van je relatie. Als je deze weg inslaat moet je niet boos en mokkend verder gaan omdat je weet dat jij je aanpast om hem of haar niet kwijt te raken. Als je voor opoffering kiest, moet je ook de gevolgen kunnen dragen en onder ogen zien dat je niet krijgt wat je zou willen, maar dat je daar desondanks toch voor kiest.

De tweede keuze is de lat relatie verbreken en voor je eigen geluk gaan. Daarmee erken je dat jullie niet bij elkaar passen en dat jouw behoefte anders is dan die van hem of haar. Misschien word je al bang bij het idee om afscheid te moeten nemen. Uit angst om alleen verder te moeten lijkt het verleidelijk om dan toch maar toe te geven. Maar als je uit angst bij een partner blijft, dan gaat dit uiteindelijk ten koste van jezelf. Uiteindelijk zul je alleen maar verdriet en boosheid verzamelen omdat hij of zij je niet kan geven wat je eigenlijk wil hebben. Een keuze uit angst is geen keuze. Het is het vermijden van pijn en verdriet soms wat opgetuigd met valse hoop en hier en daar de illusie dat het ooit misschien wel gaat gebeuren. Als je nog maar meer geduld hebt, liever bent, toegeeft aan al haar of zijn grillen.

Ben je eenzaam in een lat relatie? Wees eerlijk naar jezelf.

Heb je een lat relatie en ben je eenzaam? Probeer dan eerlijk naar jezelf te kijken en vraag je af waar jouw behoefte ligt? Hoeveel ben je nu aan het opofferen? Bevalt dat of zou je het liever anders willen? Zet alle voor en nadelen van je latrelatie eens op een rij. Maak het bespreekbaar. Geef je partner de kans om naar je te luisteren en er iets mee te doen. Stel voor jezelf ook een deadline vast. Als ik me over een half jaar nog steeds eenzaam voel in mijn lat relatie, dan betekent dit voor mij…