Vluchtgedrag in je relatie: Oorzaken, herkenning en hoe je het doorbreekt
Weglopen, vermijden, wegduiken, je verstoppen of je terugtrekken. Herken je dit vluchtgedrag in je relatie? Misschien is het jouw manier geworden om jezelf te beschermen tegen stekelige woorden, verwijten of een gesprek dat te veel wordt.
Ooit heb je geleerd hoe je met emotionele pijn moest omgaan. Vluchten was toen misschien een goede oplossing. Je kop in het zand steken. Je ogen bedekken met je handen. Wat je niet ziet, hoef je even niet te voelen.
Misschien heeft het je geholpen in een tijd waarin het te pijnlijk of te onveilig was om te blijven staan. En omdat deze manier van jezelf beschermen werkte, ben je haar blijven gebruiken.
Maar wat je ooit heeft geholpen, kan je nu ook in de weg staan.

Vluchtgedrag in een relatie betekent dat je bij spanning of emotionele pijn afstand neemt. Je loopt letterlijk weg, vermijdt een gesprek of trekt je vanbinnen terug. Dat geeft vaak direct verlichting. Het gesprek stopt, de spanning zakt en je hoeft even niets meer te voelen.
Maar wat onbesproken blijft, verdwijnt niet vanzelf. De spanning blijft op de achtergrond aanwezig. Voor je partner kan jouw terugtrekken voelen als onverschilligheid of afwijzing, ook als dat niet is wat je bedoelt.
Wanneer terugtrekken een patroon wordt
Zo kan er een herkenbaar patroon ontstaan:
Hoe harder de één aandringt, hoe sterker de ander zich terugtrekt. En hoe meer de ander wegduikt, hoe groter de angst en frustratie bij de eerste partner wordt.
Jullie raken elkaar steeds verder kwijt, terwijl jullie allebei op jullie eigen manier proberen om met pijn en onveiligheid om te gaan.
Onder vluchtgedrag zit niet altijd onverschilligheid. Misschien ben je bang om tekort te schieten, overspoeld te raken of opnieuw gekwetst te worden. Misschien weet je niet goed hoe je aanwezig kunt blijven wanneer emoties hoog oplopen.
Het helpt om je vluchtgedrag en beschermingsmechanisme te leren herkennen. Let bijvoorbeeld op de signalen van je lichaam. Span je je kaken aan? Houd je je adem in? Voel je de neiging om letterlijk weg te gaan?
Dat is vaak het moment waarop je iets anders kunt proberen. Je zou bijvoorbeeld kunnen zeggen:
“Ik merk dat ik wil wegduiken omdat dit heftig voor me voelt. Ik wil niet van je weglopen, maar ik heb even tijd nodig om rustig te worden. Daarna wil ik hier samen over verder praten.”

Blijven staan betekent niet dat je de strijd moet aangaan of stekelige woorden over je heen moet laten komen. Het betekent dat je aanwezig blijft en eerlijk vertelt wat er in je gebeurt.
Soms is een pauze nodig. Spreek dan samen af wanneer jullie het gesprek hervatten. Gebruik de pauze om tot rust te komen, niet om de ander te straffen of het gesprek definitief te ontlopen.
Blijven staan betekent ook niet dat je in een gesprek moet blijven wanneer er sprake is van dreiging, vernedering of onveiligheid. Dan is afstand nemen geen vlucht, maar een gezonde grens.
Het doorbreken van vluchtgedrag en een ingesleten beschermingsmechanisme vraagt moed. Niet omdat je iets verkeerd doet, maar omdat je een oude manier van overleven aan het veranderen bent.
Je hoeft niet langer te kiezen tussen vluchten of vechten. Je kunt leren om op een veilige manier aanwezig te blijven, woorden te geven aan wat er onder je reactie gebeurt en opnieuw contact te maken met je partner.
Bij Relatiehuis Rijnmond helpen we jullie om vluchtgedrag en dit patroon beter te begrijpen en de communicatie weer open en veilig te maken.
Herken je vluchtgedrag in je relatie en wil je onderzoeken hoe jullie samen uit dit patroon kunnen komen? Neem dan contact op voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek.